Maart 2020

Ik had besloten om me een weekje ‘op te sluiten’.  Voor de allereerste keer in mijn leven zou ik helemaal alleen zijn. En ik was benieuwd of me dat bevalt. En alleen niet enkel door weg te gaan van huis maar ook om een weekje afstand te nemen van mijn telefoon, whatsapp, Facebook en LinkedIn. Ik laat me enorm afleiden en kom daardoor niet toe wat er nu toch écht eens moet gebeuren. Ik wil, nee ik gá, al mijn kennis ombouwen tot onlinetrainingen!

De zoektocht naar de geschikte locatie

Ik heb een virtuele zoektocht gehad naar de geschikte locatie. Zuid-Spanje misschien? Heerlijk aan het strand, vriendelijke mensen, lekker eten… Terwijl ik aan het mijmeren was over strandwandelingen en een glaasje wijn op een terras, viel dit af. Veel te veel gezellige afleiding waardoor ik weer niet zou gaan werken.

Een locatie op het strand dan? Hoe geweldig is het om de zee te zien vanaf de eetkamertafel waarachter ik aan het werken ben?  Deze optie viel ook af toen ik merkte dat ik in mijn eentje zou zijn en het niet prettig zou vinden om in de avonden al dat onbekende geluid om me heen te hebben.

Even doorzoeken maar.

Uiteindelijk kwam ik op een vakantiepark in Limburg terecht. Een simpele bungalow recht aan het water. Dit was perfect. Hier wilde ik heen!

Aan het opstarten

1 februari – 15:39 uur: De hele dag heb ik in gedachte gesprekken met mijn man.  Ik mis hem en vind het vreemd echt helemaal geen contact met hem te hebben gehad sinds gisterenavond. Ik heb al drie keer in mijn mailbox gekeken of ik iets van hem zie. Ik heb een rustige ochtend gehad en van een heerlijke de-luxe behandeling genoten in de welness afdeling van het park. Toevallig, als toeval al bestaat, heeft deze dame ook de NLP-practitioner en Masteropleiding gedaan. Daarnaast is ze voetreflexmasseuse en dus ook schoonheidsspecialiste. Ze heeft goede tips voor meditatie en het ‘naar de kern‘  komen. Deze tips ga ik de week niet aanraken omdat ik echt wil focussen maar ze heeft het op een briefje geschreven, dus ik kijk er volgende week naar. Ze zegt dat ik haar heb overtuigd om ook zo’n week in te plannen. Met een duidelijk doel kan het heerlijk zijn om deze ervaring op te doen.

Ik ben begonnen!

2 februari: Gisterenavond heb ik al wat documenten van hard copy naar digitaal omgezet. Nu ben ik content aan het toevoegen in één groot bestand wat ik uiteindelijk ga opknippen in meerdere onlinetrainingen.  Ik heb naast ‘hard werken’ ook lekker een soepje gemaakt, buiten gewandeld en genoten van de bloemen die al beginnen uit te komen.

3 februari 8.30 uur:

Gisteren ben ik iets voor 22.00 uur gaan slapen en vanmorgen ben ik rond 6.30 uur wakker geworden. Dat zijn behoorlijk wat slaapuren voor mij. Ik ben wat stijf dus probeer ik wat te bewegen. Na het ontbijt ben ik weer lekker begonnen aan mijn ‘werk’.

Het regent buiten en de eendjes lopen langs mijn raam op zoek naar eten. Ik zie de dag beginnen en ik denk erg veel aan mijn man. Ik zou hem graag even willen bellen. Heb mijn mobiele telefoon heb ik al vier keer gemist deze ochtend. Normaal heb ik buienrader, mijn socials en mijn banksaldo al bekeken hebben en mijn man gebeld. Het houdt me echt bezig, dat continu online zijn. Een onophoudelijke behoefte om constant te weten wat er gaande is.   Om dit nu niet te doen geeft veel meer rust.

4 februari – 9:57 uur:

De woonkamer ingekomen ruikt het naar lente! De bloemetjes die ik had meegenomen zijn nog mooier nu ze uitkomen en ik zie een straaltje zon. Het bevalt me steeds beter om geen contact te hebben met de buitenwereld. Ik word steeds vrolijker en nieuwsgieriger naar de omgeving. Hopelijk kan ik vandaag toch nog naar buiten. En misschien ook wel naar de welness.  

Het is 14.35 uur en ik ben goed bezig!

De hard-copy verzameling is een trip down memory lane waar ik het ook duidelijk minder leuk had. Behoorlijke conflicten heb ik gehad met een voormalig werkgever. En terwijl ik bezig ben ga ik toch terug in de tijd en vind ik hem nog steeds erg onprettig. Het letterlijk weggooien van deze informatie lucht op. Ik hoef zijn info niet, het is verouderd en heeft een nare nasmaak. Ik ben blij ook fysiek te merken wat het met me doet nu zijn data werkelijk in een container ligt.

5 februari 9.31 uur: Goedemorgen Nederland!

Wow, dit is nu precies waarom ik een simpel huisje aan het water wilde….

Ik geniet erg van deze plek, de rust en de focus. Ik ben enthousiast wakker geworden. Het is droog deze ochtend en vanmiddag wil ik lekker gaan wandelen en kijken of ik überhaupt het begin van de wandelroute kan vinden.

Inmiddels is het 16.37 uur en ik heb heerlijk gewandeld.

Maar wat me bezighield was: ‘hoe ga ik een route bepalen?’. Ik wilde niet meer dan 10 km lopen maar ik heb geen telefoon bij me die ik normaal gesproken gebruikt zou hebben als routeplanner. Ik heb wel een IPad bij me maar ik ga toch echt niet met een iPad wandelen. De route op papier was niet heel uitgebreid, ik kan wel heen blijven lopen… maar ik moet ook weer een keer terug.

Echt, ik heb zo genoten. Wat een mooie omgeving. Wat heb ik vaak stilgestaan om een foto te willen maken ‘oh nee, ik heb geen telefoon bij me’! En wat heb ik vaak aan mijn man willen vertellen wat ik meemaak. ‘Hey, gewoon aan het wandelen aan de Maas hè!’ Dus wat bel ik mijn man vaak zeg en voor de kleinste dingen dus.


Werken gaat niet zo snel meer.

6 februari: 13.05 uur Ik ben mijn concentratie kwijt en voel me na al deze dagen nog steeds enorm moe. Mijn laptop gaat steeds vaker dicht en ik kan dus nog genoeg excuses bedenken om iets anders te doen terwijl ik geen huishoudelijke taken heb, niet aan mijn kinderen hoef te vragen hoe het met ze gaat en wat ze doen, en ik niet hoef te volgen hoe iedereens leven er op social media uitziet….

Ik kan ook wel erg goed niets doen. Heeft een nieuwe betekenis gekregen, eentje zonder schuldgevoel. Ik val niemand lastig en heb geen tijdslijn om iets te moeten doen. Dus ‘gewoon hangen’ mag gewoon!

Toch contact

7 februari

Inmiddels hebben mijn man en ik een manier gevonden om elkaar te kunnen zien en spreken. Via Microsoftteams hebben we videocalls. Maar, niet meer dan één per dag want zijn agenda zit vol, en dat is helemaal prima. Waarom app ik hem eigenlijk 10 keer per dag? Een gewoonte die ik nu ook zou kunnen laten. Het geeft me veel meer rust om niet te de hele dag bezig te zijn met de ander. Ik mis Social Media helemaal niet en ik vind het heerlijk om niet met mijn telefoon bezig te zijn. Dat geeft zoveel rust en ruimte!

19.35 uur

Mijn man vertelt me dat hij mij over twee dagen al eerder komt ophalen dan wat we gepland hadden. Mijn eerste reactie is: Neeeeeee, ik wil nog niet weg! Ik ben inmiddels zo volop aan het genieten van de tijd en rust. Rust van de omgeving, rust van het niet hebben van een planning, rust van het stemmetje in mijn hoofd dat zich altijd verantwoordelijk voelt voor alles en iedereen. Ik wil bijboeken. Of gewoon volgende maand weer terug. Ik wil… ik wil… Nou, eerst nog maar eens morgen beleven.

8 februari

De laatste dag. Ik word heerlijk rustig wakker. Ik ga naar de woonkamer, doe de gordijnen open en ik maak een kopje koffie met de doorlooppot die ik echt verassend lekker vind. Waarom hebben we voor thuis toch die dure koffiecups machine gekocht?

Op mijn gemak ontbijt ik, was ik af, douche ik en kleed ik mezelf aan. Ik hou van dit tempo. Werken doe ik niet meer. Gisteren ook niet, het lukte niet meer. Op is Op. Misschien volgende week weer en anders de week erna.

Ondanks dat ik niet werk gaat de dag echt enorm snel. Ik wil nog niet weg. Mag ik nog een weekje blijven?

9 februari

Aftellen!

Vandaag zie ik mijn man weer! Hoeraaa, wat heb ik hem gemist.

De week heeft me goed gedaan. Ik ga kijken hoe ik dit kan volhouden. Door te beginnen door de meeste socials apps en nieuws apps (ik had er drie) van mijn telefoon af te halen. Ik ga mijn telefoon vaker wegleggen en ik ga geen spelletjes meer doen als ik ook tv aan het kijken ben.

Focus, dat is het nieuwe genieten!

De volgende keer wil ik weer zo’n week, maar dan met mijn man erbij. Misschien ga ik daarna nog wel ontspullen.

Laat een reactie achter